خاطره کفش ها

نام من : علی رضا فرزانه

نوشتن رهایی از وابستگی و وابستگی به رهایی است.(ع.ر.ف)


خاطره ی کفش ها.

قطره قطره

توی پیراهنش آب می شد

و تکه تکه

من او را

گم می کردم

هر بار که انگشتانش را می شمردیکی کم داشت

شب نزدیک می شد

و او هیچ قصه ای برای خوابیدن نداشت

مگر خاطره ی کفش هایی که هرگز نپوشیده بود.

(چاپ شده در هیجدهم فروردین ماه هشتاد و چهار در روزنامه شرق)

                        
علی رضا فرزانه

Drop by drop
she was melting in her shirt
and  
piece by piece
I was losing her
whenever she counted her fingers
one was being missed
the night was approaching
and
she did not have any story for sleeping
except for the image of the shoes she never had worn

ترجمه :دکتر میثم بادام چیان
و خانم دکتر دوریم کاباسکال